ეს სიმბოლო წარმოადგენს ბოლნისის ჯვარს ოთხ მცირე ჯვართან ერთად — ფორმას, რომელიც ძალიან ახლოს დგას საქართველოს დროშის კომპოზიციასთან და ქართულ კულტურაში ატარებს როგორც რელიგიურ, ისე ეროვნულ მნიშვნელობას. ცენტრში არსებული დიდი ჯვარი არის ქრისტეს ჯვრის სიმბოლო — რწმენის, მსხვერპლისა და ხსნის ნიშანი.
მის გარშემო განლაგებული ოთხი მცირე ჯვარი ხშირად აღიქმება როგორც:
ქრისტიანობის გავრცელება ოთხივე მხარეს
ან როგორც ოთხი სახარების სიმბოლო
ასევე — სულიერი სრულყოფისა და მთლიანობის ნიშანი
ეს კომპოზიცია ქმნის ერთიან იდეას —
ერთი რწმენა, რომელიც ვრცელდება და აერთიანებს სამყაროს.
ბოლნისის ჯვარი ერთ-ერთი უძველესი ქართული სიმბოლოა, რომელიც გვხვდება ბოლნისის სიონის ტაძარზე (V საუკუნე) — ანუ იმ დროიდან, როცა ქართული ქრისტიანული იდენტობა ყალიბდებოდა.
ქართველისთვის ეს ჯვარი ნიშნავს:
რწმენის სიმტკიცეს, რომელიც საუკუნეებს გაუძლო.
კულტურულ მემკვიდრეობას, რომელიც თაობებს გადაეცემა.
და იმ საფუძველს, რაზეც დგას ქართული სულიერი სივრცე.
ხუთჯვრიანი კომპოზიცია კი უკვე პირდაპირ უკავშირდება საქართველოს დროშას, რაც ამ სიმბოლოს ანიჭებს ეროვნულ დატვირთვასაც — რწმენა და სამშობლო აქ ერთმანეთთან ერთიანდება.
.svg)
